Opowieść o pamięci, autorytecie i zmieniających się granicach tego, co uznawane jest za dopuszczalne. Esteban Martínez, uznany reżyser, którego karierę naznaczyły liczne skandale, proponuje swojej córce Emilii rolę w swoim najnowszym projekcie. Nie widzieli się od trzynastu lat i łączy ich trudna wspólna przeszłość. Sorogoyen poprzez ich relację przygląda się mechanizmom funkcjonującym zarówno w rodzinie, jak i w środowisku filmowym. Różnicując formę obrazu i eksperymentując z filmowymi środkami wyrazu, tworzy wielowarstwową opowieść, rozgrywającą się na styku życia i sztuki.