„Baballoon” to spektakl dla dzieci w wykonaniu aktorek Teatru SAFO w reżyserii Katarzyny Chwałek-Bednarczyk i Kariny Abrahamczyk. Przedstawienie dla dzieci już od pierwszego roku życia zaaranżowane w bezpiecznej przestrzeni scenicznej z myślą o najmłodszych widzach.

Bohaterami spektaklu są Gaga i Guga , które wśród balonowej i kolorowej przestrzeni znajdują balonik „bez powietrza”. Pomimo jego inności postanawiają się nim zaopiekować. Biały balonik w końcu nabiera sił i próbuje latać, ale ciągle mu czegoś brak. A dlaczego ? Bo ciągle marzy, marzy o podróży ….

Baballoon to podróż aż do chmur. To wspólna zabawa w odkrywanie świata.

A o czym jest to przedstawienie? To zależy od tego, kto je ogląda. Każdy z pewnością wyczyta z niego inną historię - zabawę dwóch przyjaciółek, przygodę powietrzną, historię rozwijającej się relacji, odwagi i lęku.

Baballoon powstało z myślą o najnajmłodszych widzach teatralnych, czyli dzieciach w wieku od 1 do 5 lat. Specjalnie dla nich stworzono bezpieczną, przytulną i komfortową przestrzeń, w której będą mogły poczuć się zupełnie swobodnie, być nie tylko widzami, ale gośćmi. Jednym z głównych założeń przedstawienia jest stymulowanie i rozwijanie dziecięcej wyobraźni i kreatywności. Baballoon jest przedstawieniem otwartym na interakcję i spontaniczność widzów, w którym artyści pragną twórczo przetwarzać, a nie ograniczać ekspresję dzieci. Ogromna otwartość aktorów na reakcje widzów, muzyka, delikatne światło a przede wszystkim balonowa scenografia, pozwolą widzom w każdym wieku poczuć się przyjemnie i magicznie.

Spektakl wpisuje się w nurt teatru dla najnajmłodszych, który zainicjowany został w Polsce za sprawą Zbigniewa Rudzińskiego z poznańskiego Centrum Sztuki Dziecka. Choć może wydawać się to mało prawdopodobne, spektakle dla niemowląt przygotowywane są na świecie od blisko trzydziestu lat â twórcami tego ruchu są włoscy artyści związani z bolońskim teatrem La Baracca â Roberto i Valeria Frabetti. Te spektakle, pełne sensorycznych doznań, oddziałujących na wszystkie zmysły, cechuje ogromne wyczulenie na malutkiego widza, chęć porozumiewania się z nim jego własnym językiem. Brak struktury narracyjnej, tradycyjnie opowiadanej historii nie jest tutaj przeszkodą do niezwykle twórczego i odkrywczego budowania przedstawienia, w którym najważniejsze jest spotkanie z publicznością. To teatr bardzo doznaniowy, w którym działają kolory, kształty, dźwięki, a czasami nawet zapachy i smaki.