Bohater filmu wyrusza w podróż, która nie prowadzi przez konkretne miejsca, lecz przez pamięć, wyobraźnię i doświadczenia całego życia. Spotyka postaci ze swojej przeszłości, wraca do wydarzeń, które go ukształtowały, i próbuje zrozumieć sens własnych wyborów. „Jak daleko stąd, jak blisko” to film-esej. Osobisty, refleksyjny i formalnie odważny, w którym granice między rzeczywistością, snem i wspomnieniem nieustannie się zacierają. Konwicki tworzy wielowarstwową narrację pełną symboli, wizualnych skojarzeń i emocjonalnych powrotów, zapraszając widza do intymnego doświadczenia pamięci. To kino wymagające, ale niezwykle nagradzające - pozwalające zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na własne życie z dystansu. Film, który nie daje prostych odpowiedzi, ale prowokuje do zadawania ważnych pytań o czas, przemijanie i tożsamość.

Film stanowi ukoronowanie autorskiego kina Tadeusza Konwickiego - osobistego, balansującego na granicy jawy i snu, pełnego powracających motywów znanych z jego literatury. W obsadzie pojawiają się aktorzy związani z jego twórczością, m.in. Edmund Fetting i Ewa Krzyżewska, a całość wzbogacają sugestywne obrazy i efekty specjalne autorstwa Stanisława Latałły. Doceniony na festiwalach (m.in. w Łagowie i San Remo), film nie mógł zostać zaprezentowany w Cannes z powodu decyzji władz, co tylko podkreśla jego niepokorny charakter.