W piątek (22 maja) o g. 18.00 w bydgoskiej Światłowni swoje kolejne 18 muzyczne urodziny obchodzić będę Leonard Luther i Grzegorz Dudziński. Obaj panowie specjalnie dla gości Światłowni zaśpiewają te piosenki, które najbardziej lubią. Prezenty mile widziane!

Leonard Luther –doskonale znany w Bydgoszczy i w kraju bard, aranżer, kompozytor. Z upodobaniem i pasją oddał się poezji śpiewanej. Wykorzystał szansę współpracy z Aleksandrą Bacińską, Ludwikiem Lipnickim, Mariuszem Trzaska, Wiesławem Sikorskim, Piotrem Beneckim, czy Sławomirem Kryś, którzy oddali mu swoje słowa w muzyczną wieczystą dzierżawę. Laureat wielu festiwali i przeglądów (Yapa, Danielka , Bazuna, Włóczęga, Studencki Festiwal Piosenki w Krakowie, czy Swojskie Klimaty). Do dziś ze szczególnym sentymentem wspomina indywidualne, prywatne nagrody, przyznane mu przez Stare Dobre Małżeństwo, na Yapie w 1989 roku i przez Agnieszkę Osiecką na Studenckim Festiwalu w Krakowie, czego finałem był udział w programie Butiqe. Tytuły, przywiezione z przeglądów, festiwali i poetyckich spotkań z balladą, zaowocowały popularnością, której przejawem były: programy w telewizji publicznej i lokalnej, a także powołanie do życia kilkuosobowego zespołu, z którym rozpocząłem „na poważnie” przygodę z poezją śpiewaną. Na początku lat 90-tych wydane zostały kasety: Statystyczny uniform oraz Dla Michasia. Kraina Zagubionych Marzeń ukazała się nieco później zarówno na kasecie, jak i na płycie w zestawieniu z najpopularniejszymi moimi piosenkami. Mimo tego, że wokół mnie zmienia się świat i zmieniają się układy, ja, z niezmienną satysfakcją, „robię swoje”. Prowadzę autorskie wieczory „Z gitarą, sercem i duszą”, zasiadam w jury konkursów wokalno – muzycznych, promując młode talenty. W wolnym czasie nadal tworzę i komponuję poezję śpiewaną. Z przyjemnością gram gościnnie na deskach festiwali, w klubach, podczas różnego typu imprez plenerowych i kulturalnych – wszędzie tam, gdzie słowo ubrane w balladę jest dla ludzi sposobem na życie. Poza muzyką, robię to, co większość z nas: pracuję ( bo z czegoś trzeba żyć 😀); chodzę na spacery ( bo czasem trzeba złapać oddech) i spędzam czas z ludźmi, których cenię i lubię oraz z tymi, którzy lubią chociaż trochę mnie i moją muzykę (bo tylko wtedy czas nigdy nie jest zmarnowany).