12-13, 15-18 czerwca, kino ŚWIT. Filmy prezentowane w odrestaurowanej wersji 4K. Bilety 15-20 zł, karnet 60 zł.

12.06, 20:00 WAŁKONIE I Vitelloni

Francja/Włochy 1953, 90 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Franco Interlenghi, Alberto Sordi, Franco Fabrizi.

Nagrody: MFF w Wenecji 1953: Srebrny Lew; Oscar 1958 Nominacja: Najlepszy scenariusz.

Wałkonie to film, który zaczyna się jak lekka opowieść o paczce próżniaków z prowincjonalnego miasteczka, a po chwili okazuje się jednym z najczulszych portretów młodości, która nie potrafi – albo po prostu nie chce – dorosnąć. Bohaterowie włóczą się po kawiarniach, plażach i salach balowych, uciekając przed pracą, odpowiedzialnością i decyzjami, które mogłyby bezpowrotnie odmienić ich życie. Fellini nie osądza ich jednak surowo. Patrzy na nich z ironią, ale też z melancholią, jakby wiedział, że za każdą maską beztroski kryje się przede wszystkim strach.

13.06, 20:00 NOCE CABIRII LE NOTTI DI CABIRIA

Francja /Włochy 1957, 110 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Giulietta Masina, Amedeo Nazzari, François Périer, Franca Marzi.

Nagrody: Oscar 1958: Najlepszy film nieanglojęzyczny; MFF w Cannes 1957: Złota Palma-Najlepsza aktorka (Julietta Masina).

Noce Cabirii to jeden z najpiękniejszych filmów o ludzkiej potrzebie miłości – tej naiwnej, upartej, czasem wręcz rozpaczliwej, ale nigdy śmiesznej. Grana przez Giuliettę Masinę Cabiria jest kobietą, która raz po raz zostaje upokorzona, oszukana i porzucona, a mimo to nie potrafi całkowicie zrezygnować z wiary, że gdzieś istnieje dla niej lepsze życie. Na co dzień trudzi się ona najstarszym zawodem świata. Fellini patrzy na nią z ogromną czułością: nie jako na ofiarę, lecz jako na kogoś, kto w świecie obrzydliwego cynizmu był w stanie zachować zdumiewającą czystość duchową i zdolność do nadziei.

15.06, 19:00 SŁODKIE ŻYCIE LA DOLCE VITA

Włochy/Francja 1960, 176 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimeé.

Nagrody: Oscar 1962: Najlepsze kostiumy; MFF w Cannes 1960: Złota Palma – Najlepszy film.

Film Felliniego na zawsze zmienił język kina i popkultury. To właśnie od nazwiska fotografa Paparazzo wzięło się popularne określenie „paparazzi” – jeden z wielu dowodów na to, jak mocno Słodkie życie przeniknęło do naszej codzienności.

16.06, 20:00 OSIEM I PÓŁ OTTO E MEZZO

Włochy/Francja 1963, 138 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Anouk Aimée.

Nagrody: Oscary 1964: Najlepszy film nieanglojęzyczny, Najlepsze kostiumy.

Federico Fellini zaprasza widzów do wnętrza swojej wyobraźni – barwnej, pełnej humoru, nostalgii i magii. Osiem i pół to portret artysty, który w chwili twórczego kryzysu gubi się między rzeczywistością a marzeniami. Guido (Marcello Mastroianni) szuka pomysłu na swój nowy film, lecz zamiast scenariusza znajduje labirynt wspomnień, kobiet i snów, które układają się w obraz jego własnego życia.

17.06, 20:00 GULIETTA I DUCHY GIULIETTA DEGLI SPIRITI

Włochy/Francja 1965, 139 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Giulietta Masina, Mario Pisu, Sandra Milo, Valentina Cortese.

Nagrody: Oscary 1967 Nominacje: Najlepsza scenografia i kostiumy; Złoty Glob 1966: Najlepszy film zagraniczny.

Grana przez Giuliettę Masinę tytułowa protagonistka żyje w pozornie uporządkowanym świecie mieszczańskiego małżeństwa, lecz pod powierzchnią eleganckiego domu i towarzyskich rytuałów narasta w kobiecie niepokój. Podejrzenie zdrady męża staje się dla Giulietty początkiem podróży w głąb siebie – w przestrzeń wspomnień, intymnych fantazji, lęków i pragnień, których nie da się już dłużej uciszyć. Tam, gdzie wcześniejszy Fellini często opowiadał o mężczyznach uciekających przed dorosłością, tutaj przygląda się kobiecie, która musi odnaleźć własny głos w świecie zbudowanym z cudzych oczekiwań.

18.06, 18:00 GŁOS Z KSIĘŻYCA LA VOCE DELLA LUNA

Włochy 1990, 122 min.

Reżyseria: Federico Fellini. Wykonawcy: Roberto Benigni, Paolo Villaggio, Nadia Ottaviani, Marisa Tomasi.

Dwaj bohaterowie, Ivo Salvini i Gonnella , funkcjonują jako dwa bieguny świadomości późnego Felliniego. Ivo reprezentuje wrażliwość, niedostosowanie i potrzebę kontaktu z tajemnicą, natomiast Gonnella – lęk, paranoję oraz przekonanie, że rzeczywistość została podporządkowana obcemu, hałaśliwemu systemowi. Włoski mistrz posługuje się groteską, przerysowaną scenografią i kakofoniczną ścieżką dźwiękową, aby pokazać społeczeństwo pozbawione ciszy, pamięci i duchowego wymiaru. Głos z księżyca można czytać jako film o kryzysie wyobraźni w kulturze Włoch późnych lat 80., którego „sprawcą” był niewątpliwie budujący swoje imperium medialne Silvio Berlusconi.